شمارهٔ ۱۳۳

۷ بیت

ما را که جمال فتح از جبهه مبین باشدبر خاتم فیروزی لعل تو نگین باشد

یکران فلک دیده تا نعل سمند توماه نوش از حسرت شه داغ سرین باشد

جز شاهسوار من آنمهر جهان پیماخورشید ندیده کس در خانه زین باشد

با خلد برین باری کارش نبود آریجان را که سر کویت چون خلد برین باشد

از چین سر زلفت هر نفحه که برخیزدما را بمشام جان چون نافه چین باشد

فردا که شود محشر از خاک برآرم سروز مهر توام نقشی بر لوح جبین باشد

آنرا که بدل چون من شد نور علی روشنروشن ز دلش لاشک انوار یقین باشد