شمارهٔ ۱۲۹
ساقیم باز مجلس آرا شددر لب لعل باده پیما شد
از رخش تافت در دلم عکسیدل ز عکس رخش مصفا شد
عشقش آمد در خزانه گشودنقد گنج خفا هویدا شد
جام گیتی نما بدستم دادهرچه بود و نبود پیدا شد
گاه خالد شد و گهی سلمیگاه مجنون شد گاه لیلی شد
حسن خود را ز دیده وامقناظر اندر عذار عذرا شد
تافت نور علی ز رخسارشروشنی بخش چشم بینا شد