شمارهٔ ۱۱۷

۷ بیت

سحر ساقی در میخانه وا کردز جامی کام میخواران روا کرد

ز لب مینای می را مهر برداشتلبالب ساغری در کام ما کرد

شراب بیریا چندان به پیمودکه جانرا مطلق از قید ریا کرد

دلم کز منزل کبر و ریا خاستنشیمن در حریم کبریا کرد

درآمد از درآن ماه دل افروزز مهرش خلوت دل با صفا کرد

بدل دردی که میبودم ز هجرانز داروخانه وصلش دوا کرد

مرا نور علی چون تافت در دلز خود بیگانه با حق آشنا کرد