شمارهٔ ۹۷۱

وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)قافیه: اریکردن۹ بیت

به گدایان نرسد شاه سواری کردنعاقلان را نرسد شیفته کاری کردن

نه چو حلاجی انا الحق نتوانی گفتننه خدایی لمن الملک نیاری کردن

پادشاهی و جهان داری و فرمان رانیهیچ ازین ها نتوانی چونه یاری کردن

مال پوشیدن و چون مار نشستن بر گنجهم چو اعما بود و آینه داری کردن

احمقی باشد و با مزبله در زیر بغلدعوی رایحه ی مشک ِ تتاری کردن

آخر ای یار عزیز آن چه نداری مطلبچیست با نفس شریف این همه خواری کردن

حسد و بغض و تعصب نکنند اهل صفادوستی باید و دل داری و یاری کردن

اگرت چشم به بخشایش بخشاینده ستبایدت گوش به تنبیهِ نزاری کردن

زور و زر هر دو وبالند بنه گردن طوعچاره ای نیست نزاری تو و زاری کردن

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به نقد و بررسی رفتارهای انسان‌ها می‌پردازد. او بیان می‌کند که پادشاهان و قدرتمندان نمی‌توانند درک کنند که چگونه باید به دیگران کمک کنند. همچنین، در ادامه، به پوچی مال و ثروت و نیز به رفتار احمقانه کسانی که به جای صفا و محبت، حسد و بغض دارند، اشاره می‌کند. شاعر بر این باور است که دوستی و حمایت واقعی از یکدیگر ضروری است و در نهایت، به اهمیت بخشایش و دوری از زاری و تظلم در زندگی می‌پردازد. در مجموع، پیام شعر دعوت به عشق، همکاری و دوری از کینه‌توزی است.