شمارهٔ ۹۷۰

وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)قافیه: ردن۶ بیت

نخواهم هرگز از می توبه کردننمی ترسم ز خون رز به گردن

به روی دوستان تا می توان خوردنخواهم اندُهِ بی هوده خوردن

اگر صد سال خواهم در جهان بودبباید عاقبت ناچار مردن

نخواهد بود دنیا باکسی دوستچرا باید به دشمن دل سپردن

دل عاشق چو باشد لوح محفوظنشاید نقش عشق از دل ستردن

نزاری مست باش اینجا که آنجانشاید جز محبت هیچ بردن

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر بیانگر اعتقاد شاعر به زندگی آزاد و بی‌پروا است. او به توبه از می (شراب) فکر نمی‌کند و از عشق و دوستی‌هایش لذت می‌برد. شاعر به این نکته اشاره می‌کند که زندگی کوتاه است و نباید نگران مرگ بود، زیرا دنیا با هیچ‌کس دوستی ندارد و نباید به دشمنان تأکید کرد. همچنین پیامی از عشق و اهمیت آن در زندگی ارائه می‌دهد، زیرا دل عاشق مانند لوح محفوظی است که نمی‌توان عشق را از آن پاک کرد. در نهایت، شاعر به لذت از زندگی و محبت تأکید می‌کند و می‌گوید تنها چیزی که در این دنیا ارزش دارد، عشق و محبت است.