شمارهٔ ۹۵۸

وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)قافیه: اختن۷ بیت

کی تواند هرکس از خود عاشقی بر ساختنلافِ مُشتاقی زدن معشوق را نشناختن

شرطِ شوقِ دوستانِ بی‌غرض دانی که چیستنام و ننگ و مال و ملک و جسم و جان درباختن

بی‌خبر تا کی زهستی لاف دین‌داری زدنبی‌نشان تا کی ز معنی تیغِ دعوی آختن

تا کلاهِ کبر و نازِ خواجگی ننهی ز سردر صف عشّاق گردن کی توان افراختن

گر عزای حرص خواهی کرد در صحرای دلیک شبیخون بایدت بر نفسِ کافر تاختن

نفس را چون شیشه‌دان و دفع همّت را چو سنگسنگ را در شیشه این جا واجب است انداختن

گر ز سوزِ عشق بگذارد نزاری باک نیستشمع را کاری دگر نبود به جز بگداختن

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به بیان عشق حقیقی و شرایط آن می‌پردازد. شاعر می‌گوید که عاشق واقعی کسی است که بدون توقع و غرض، نام و مال و جانش را در راه عشق از دست می‌دهد. او انتقاد می‌کند از کسانی که فقط در ظاهر از دینداری و عشق صحبت می‌کنند، بی‌ آنکه عمق معنای آن را درک کنند. شاعر تأکید می‌کند که برای رسیدن به عشق واقعی، باید بر نفس خود غلبه کرد و از هرگونه حرص و طمع دوری کرد. در نهایت، او به سوز عشق اشاره می‌کند که مانند شمعی است که جز سوزاندن خود کاری ندارد.