شمارهٔ ۸۸۵

وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلاتن (مجتث مثمن مخبون)قافیه: ینم۷ بیت

اگر ز بخت مساعد شود که روی تو بینمدگر ز کوی تو نبود سفر به هیچ زمینم

من از خدای به حاجت جز این مراد نخواهمکه روی کرده به رویش به گوشه ای بنشینم

بر آستان تو مردن به از فراق تو دیدنکه سیر شد دل محنت کش از حیات چنینم

شب فراق تو بر خاطرم گذشت که امشبشب نخست فراق است روز باز پسینم

دریغ عمر گرامی که تلخ می گذرانمچه شوربخت غریبی که من ضعیف حزینم

ز بس ملامت خاطر زهر که هست بریدمخیال تست به پیشم فراق تست قرینم

چو ذره باد سر آسیمه روزگار نزاریاگر جهان نه به روی چو آفتاب تو بینم

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از عشق و فراق صحبت می‌کند و آرزو می‌کند که بتواند چهره محبوبش را ببیند. او بیان می‌کند که دیگر نیازی به سفر ندارد و فقط می‌خواهد در کنار محبوبش بنشیند. شاعر احساس می‌کند که مرگ در آستان محبوب بهتر از زندگی بدون اوست و از عذاب فراق رنج می‌برد. او از تلخی عمرش و غم ناشی از دوری از محبوبش می‌گوید و بیان می‌کند که حتی خیال محبوبش هم او را تسکین نمی‌دهد. در نهایت، شاعر به وضعیت ناامیدکننده‌اش اشاره می‌کند و آرزو می‌کند که اگر جهان به زیبایی چهره محبوبش باشد، ارزش زیستن دارد.