شمارهٔ ۸۲۷

وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)قافیه: رشدم۱۰ بیت

چندان که در سلوک ز خود پیش تر شدمهر بار زنده باز به جانی دگر شدم

چون بازِ چشم دوخته بودم به دستِ شاهخوش خوش به روشنایی او دیده ور شدم

از تنگنایِ هستیِ خود چون مجال نیستتا پادشه نزول کند من به در شدم

خود هیچ کس نگفت که آخر مگر کسیدر پرده دیده ام که چنین پرده در شدم

آشفته مغز بودم و شوریده سر بسیدر هر زمان به مستی و رندی سمر شدم

هرگز به روزگارِ جوانی نبوده امدیوانه تر ازین که به پیرانه سر شدم

گفتم گذر کنم به کنارِ محیطِ عشقخود آب درگذشت ز سر تا خبر شدم

تا بوده ام تتبّع عشّاق کرده امنه بر مجاز پس رو عقل و نظر شدم

لیلی ز در درآمد و مجنون ز هوش رفتگل با چمن رسید و ز بلبل بتر شدم

فرهاد وار شورِ نزاری جهان گرفتشیرین سخن چنین ز لبِ چون شکر شدم

خلاصه

هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به بررسی تجربه‌های خود در سلوک و عشق پرداخته است. او بیان می‌کند که هر بار که از خود گذشته و رشد کرده، حیات تازه‌ای یافته است. در اشعارش به عشق و زیبایی‌های آن اشاره می‌کند و از آشفته‌حالی و دیوانگی‌های خود می‌گوید. او به تأثیر عشق بر زندگی خود اشاره می‌کند و می‌گوید که در پی عشق، از عقل و منطق دور شده و به دنیای عشق وارد شده است. همچنین به نمونه‌های عاشقانه معروف همچون لیلی و مجنون و فرهاد و شیرین اشاره می‌کند و نشان می‌دهد که عشق او را تا چه حد تحت تأثیر قرار داده است. در نهایت، او احساس می‌کند که همواره در پی درک و جستجوی عشق بوده و تحت تأثیر آن دگرگون شده است.