شمارهٔ ۸۱۶
دگر باره پیرانه سر درفتادمبه چنگالِ شوخی دگر درفتادم
گذر بر صراطِ رهِ عشق کردمبلغزید پایم ز سر در فتادم
ز بس کآرزومند بودم به شیرینز بی طاقتی با شکر درفتادم
ملامت مکن گو مشنِّع ز خوبانحذر کن که من معتبر درفتادم
به چاه زنخدانِ یوسف جمالیز دستِ دلِ بی خبر درفتادم
چه برمن برفت از قضا ای عزیزانکه بی اختیار از قدر درفتادم
صوابِ شما احتیاط است اگر منبه دامِ خطا و خطر درفتادم
از آن شد چنین روزگارِ نزاریبه زاری که بی سیم و زر درفتادم