شمارهٔ ۸۰۲

وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)قافیه: اتم۹ بیت

چو بر یادِ لبش در مسکراتمخضر بر چشمۀ آبِ حیاتم

اگر در مسکراتم وجد باشدوگر در وجد باشد مسکراتم

به وجهی بت پرستم زان که دایمخیالِ او بود عزّی ولاتم

همین تا دم زنم خیلِ خیالشفرو گیرند حالی شش جهاتم

هم از مبدایِ فطرت باز دادندبه حسنِ اهتمامِ عشق ذاتم

مگر هم عشق بردارد حجابمکه محجوب است عقلِ بی ثباتم

فرود آرد به منزل گاهِ دردمبیندازد ز گردن سیّئاتم

وگرنه در میان بیم و امّیدکه بیرون آورد زین مشکلاتم

تویی هم خود حجابِ خود نزاریبه دعوی قطره چون گوید فراتم

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از عشق و شیدایی خود صحبت می‌کند و به تأثیر آن بر زندگی‌اش می‌پردازد. او از مسکرات (مشروبات) و وجد (شور و حال) به عنوان نمادهایی برای نزدیک شدن به عشق و یاد معشوقش یاد می‌کند. شاعر می‌گوید که عشق او را از عقل و درک واقعی بازداشته و او را در میان بیم و امید گرفتار کرده است. در نهایت، او به این نکته اشاره می‌کند که عشق خود نیز می‌تواند حجاب و مانع او باشد و از او می‌خواهد که به او کمک کند تا از این وضعیت رها شود. شاعر به زیبایی‌های عشق و تأثیر آن بر وجودش تأکید می‌کند و نشان می‌دهد که چگونه عشق می‌تواند فرد را به چالش بکشد.