شمارهٔ ۶۸۹

وزن: مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم)قافیه: ارش۷ بیت

فکن ای بخت یک ره استخوانم زیرِ دیوارشکه غوغایِ سگان از حال من سازد خبردارش

به سینه داغِ بالایِ الف سوزم که پیشِ اوچو سر پیش افکنم بینم در آن آیینه رخ سارش

به عالم می فروشد هر دمم سودایِ زلفِ اوکه هست از تابِ خورشیدِ رخ او گرم بازارش

همه شب سنگِ غم بر سینه می کوبم که گر روزیرقیبِ او زند سنگِ جفا کم باشد آزارش

شد از کشتن به نامم قرعۀ محنت چنان سودهکه دوران بهرِ تسکینِ دلِ ما ساخت طومارش

درین بستان مشو مغرورِ حُسن گل چه می دانیکه هست آلودۀ زهرِ جدایی نوکِ هر خارش

نزاری مرد در کویش به زاری شامِ غم گوییکه دیگر هیچ گه نامد به گوشم نالۀ زارش

خلاصه

هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به عواطف و دردهای عاشقانه خود اشاره می‌کند. او از غم و اندوهی که بر دلش نشسته، می‌گوید و بیان می‌کند که عشقش او را به شدت دچار عذاب کرده است. او به زیبایی معشوق اشاره می‌کند و این زیبایی را چون تابش خورشید می‌داند که بازار دل را گرم کرده است. شاعر همچنین از خطر جدایی و آلودگی ناشی از آن صحبت می‌کند و به دیگران هشدار می‌دهد که مراقب باشند، چرا که جدایی زخم‌های عمیقی بر دل می‌گذارد. به طور کلی، این شعر بیانگر حال و هوای عاشقانه و دردناک شاعر است که در غم محبوب خود غرق شده و از عذابی که به او وارد می‌شود، رنج می‌برد.