شمارهٔ ۶۶۵

وزن: مفتعلن مفتعلن فاعلن (سریع مطوی مکشوف)قافیه: س۱۱ بیت

عاشق ازین شیوه نگشته ست کسخود نه محبّت نه همین است و بس

تا غم دل شرح دهم یک زمانتا به رخت در نگرم یک نفس

روز نباشد درِ من بی‌رقیبشب نبود کوچهٔ من بی عسس

گر هوست بر سر من می‌زننددر سر من جز هوست نیست بس

می‌بدهی تا نکنم بی‌خودیمهر کنی قند ز دست مگس

بلبل شوریده نباشد خموشباغ همان است و همانش قفس

گر سرش از مغز نبودی تهیآن‌همه فریاد نکردی جرس

هرکه به قید تو گرفتار شدتا ندهد جان نرهد زین حرس

رخ به جفا در نکشم وز وفابرهمه عشّاق دوانم فرس

هر دو ز بحرند به نسبت ولیکدُر ز صدف یافت شود نه ز خس

کرد و کیاییِ نزاری توییخواه به کارش رس و خواهی مرس

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر بیانگر عشق و درد عاشقانه است. شاعر به این موضوع اشاره می‌کند که هیچ‌کس مانند او عاشق نشده است و عشق واقعی فراتر از محبت ساده است. او از غم دلش سخن می‌گوید و رنج‌های ناشی از عشق را توصیف می‌کند، به‌گونه‌ای که روزها و شب‌هایش بدون وجود رقیب و نگهبانی نمی‌گذرد. احساسات او به شدتی است که همه‌چیز به جز محبوبش برایش بی‌اهمیت است. شاعر همچنین به این نکته اشاره دارد که بی‌خود شدن و تمام وجود را در عشق صرف کردن، نشان‌دهنده‌ی شدت احساسات عاشقانه است. در نهایت، او هنرمندی چون نزار را به چالش می‌کشد که باید در این زمینه تلاش کند، خواه به موفقیت برسد یا نه.