شمارهٔ ۶۲۷

وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)قافیه: یر۹ بیت

گر مرا عقل کشد پای و سر اندر زنجیرنیست از کوی توام یک نفس ای دوست گزیر

میل هر چیز به اصل و مرا میل به توهم‌چنان است که آتش متعلق به اثیر

هرچه جز قامت تو گر همه اوج فلک استراستی در نظر همّت من هست قصیر

این توان گفت که خورشید غلام رخ توستدر نکویی به تو چیزی نتوان کرد نظیر

گر به دامن کشی‌اش تربیتی فرماییهر شب از چرخ ببوسد قدمت بدر منیر

از سر زلف به عطّار صبا ده تاریتا دماغ من بی‌مغز کند پر ز عبیر

ناف آهوی خَتن خشک شود در شکمشگر به چین برگذرد باد ز کویت شب گیر

مرده از بوی عرق‌چین تو جان یابد بازقرطهٔ یوسف یعقوب نکرد این تأثیر

هم ز جایی بود آشوب نزاری آریبلبل شیفته بر هرزه نیاید به نفیر

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر درباره عشق و تمنای عمیق شاعر به محبوبش است. شاعر با استفاده از تشبیه‌ها و نمادها، نشان می‌دهد که عشق او به دوستش چقدر عمیق و ناگزیر است. او بیان می‌کند که حتی اگر عقل و تفکر او را از دوست جدا کند، باز هم نمی‌تواند از او فاصله بگیرد. شاعر همچنین به زیبایی و جذابیت محبوب اشاره می‌کند و می‌گوید که هیچ چیز دیگری در دنیا به اندازه وجود محبوبش ارزشمند نیست. او با تجسم‌های زنده، احساساتش را نسبت به زیبایی و صفای محبوبش ابراز می‌کند و در انتها به معجزات عشق اشاره می‌کند که حتی عطر و بوی محبوب می‌تواند جان‌بخش باشد. در پایان، به شور و شوق بلبل و ناله‌های عاشقانه اشاره‌ کرده که نشاندهنده شدت عشق و آرزو است.