شمارهٔ ۵۹۶
ز دوستانِ قدیمی نظر دریغ مدارز کویِ ما به طوافی گذر دریغ مدار
قبول کردۀ خود را به عیب باز مدهعنایتی ز منِ بی هنر دریغ مدار
مرا به رسمِ عیادت بپرس و رحمت کنطبیبِ درد تویی گل شکر دریغ مدار
به جامِ وصل خمارِ مفارفت بشکنز تشنه آب وز عاشق نظر دریغ مدار
نه نامه ای نه سلامی ز دوستی اثرینمی نمایی باری خبر دریغ مدار
نگویمت که مثالی به طم طراق فرستسه چار حرف ز من مختصر دریغ مدار
سماعِ نالۀ من کن شبانِ تا به سحرنگویمت که ز من خواب و خور دریغ مدار
به دوستی که به چشمِ موافقت نظریز دوستانِ حقیقی دگر دریغ مدار
نزاریا چه کنی دستِ ما و دامنِ دوستز آستانۀ تسلیم سر دریغ مدار
اگر مطالبۀ جان کند تفاوت نیستمرادِ دوست بده ما حضر دریغ مدار