شمارهٔ ۵۴

وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)قافیه: رما۷ بیت

ما برفتیم و تو دانی و دل غم خور مابخت بد تا به کجا می برد آبشخور ما

از نثار مژه چون گوش تو در دُر گیرمقدم هر که سلامی ز تو آرد برِ ما

به وداع آمده ام هان به دعا دست برآرکه وفا با تو قرین باد و خدا یاور ما

فلک آواره چرا می کندم می دانیرشک می آیدش از خلوت جان پرور ما

گر همه خلق جهان بر من و تو حیف کنندبکشد از همه انصاف ستم داور ما

به سرت گر همه عالم زبر و زیر شودنتوان برد هوای تو برون از سر ما

هر که گوید به سفر رفت نزاری هیهاتگو نزاری به سفر سر نبرد از در ما

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به بیان احساسات عمیق و غمگین عاشقانه می‌پردازد. شاعر از جدایی و درد ناشی از آن سخن می‌گوید و به نحوی با معشوق خود وداع می‌کند. او به وفاداری و محبت اشاره می‌کند و از خدا درخواست می‌کند که بر آنها یاری کند. شاعر همچنین حس حسادت و ناملایماتی که از سوی جهان بر سر عشقش می‌آید را توصیف می‌کند و تأکید می‌کند که هیچ چیز نمی‌تواند عشقش را از ذهن و دلش دور کند. در نهایت، او به وضوح بیان می‌کند که هرگز نمی‌تواند از عشق و یاد معشوق خود دست بکشد، حتی در مسافرت.