شمارهٔ ۵۳

وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)قافیه: اتما۱۰ بیت

یارب به عفو توست امید نجات مابپذیر عذر و در گذر از سیئات ما

اِرحم به فضل خود که ندارد تعلقیالا به رحمت تو حیات و ممات ما

گر نه به حب آل نبی ممتلی بودناید به هیچ کار نفوس و ذوات ما

بر هرزه از عدم به وجود آمدیم نیسرّی بود هر آینه هم در حیات ما

مولود ما ز نطفة امرست در وجودولدان به اصل باز برند امهات ما

دام غرور بر گذر ما نهاده اندرای و قیاسِ منقلب بی ثبات ما

فریاد ما ز رای و قیاس محال ماستنه نه قیاس و رای نه، عزی و لات ما

بست ها که در مخیلة ما مصورنددر سومنات نیست زهی ترّهات ما

شاید اگر چو لات پرستان لقب نهندبت خانة مخیله را سومنات ما

پنجاه سال بی هده گفتی نزاریاوز صد یکی هنوز نگفتی صفات ما

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر بیانگر امید و توکل به رحمت الهی است. شاعر از خداوند می‌خواهد که عذر او را بپذیرد و از خطاهایش بگذرد. او به فضل الهی اشاره می‌کند و یادآور می‌شود که زندگی و مرگ انسان تنها به رحمت خدا بستگی دارد. شاعر بر این باور است که بدون حب و دوستی اهل بیت پیامبر، هیچ انسانی نمی‌تواند به سعادت دست یابد. همچنین، او به زوایای تاریک و فریبکارانه ذهن انسان‌ها اشاره می‌کند و می‌گوید که بسیاری از تصورات و معیارهای ما نادرست است. در نهایت، شاعر از خدای متعال می‌خواهد که او را درک کند و به او یاری رساند.