شمارهٔ ۵۲۸
محققان که ز خُمخانهٔ ازل مستندنخست نیست بباشند و بعد از آن هستند
روندگان حقایق برستهاند از خودکه هم ز گام نخستین به دوست پیوستند
ز پا فرو ننشینیم تا به دست آریمبسا که بیهده برخاستند و بنشستند
به میوه زان نرسیده دست بدبختانکه شاخ نیک بلند ست و عاجزان پستاند
گره از آن نگشادند باز از این رشتهکه هر گروه دگر صورتی دگر بستند
سر مقام نداریم و فارغیم ز گنجبسی چو ما ز چنین کُنج ها برون جستند
به نزد ما چه خطا توبهء مزلزل راهزار توبه محکم درست بشکستند
بیا به کوی خرابات عارفان را بینبه می نشسته و هر یک دو جام بر دست اند
شراب شوق بخورند و مست لایعقلچنان شدند که از هر دو کون وارستند
نزاریا ببُر از خود که بت پرستیدنبه مذهب من از آن به که خویش بپرستند