شمارهٔ ۵۱۰

وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)قافیه: لمستشد۷ بیت

ساربان هشیار و اشتر زیر محمل مست شدکاروانی چون شتر منزل به منزل مست شد

نه غلط کردم که زیر دست و پایش هر کجابرگذشت از خاصیت هم آب و هم گل مست شد

کیست آن خورشید در ابر عماری می به دستکآفتاب از رشک آن شکل و شمایل مست شد

چاک زد چون دامن گل پرده اهل صلاحکز خمار نرگسش هشیار و عاقل مست شد

بوی لیلی می کند آشفته مغز اصحاب راعیب نتوان کرد اگر مجنون بی دل مست شد

از نسیم چین زلفش می شود بی هوش و عقلراست چون دیوانه کز بوی سلاسل مست شد

بر نزاری گر کند آشفته رایی عیب نیستبی دلی بر بوی گل همچون عنادل مست شد

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به حالتی از مستی و عشق اشاره می‌کند که بر اثر زیبایی‌ها و جذابیت‌ها به وجود آمده است. او از سوار(ساربان) و شتر(اشتر) نام می‌برد که در مسیر سفر به مستی دچار شده‌اند. همچنین اشاره به خورشید و زیبایی معشوق دارد که باعث می‌شود دیگران نیز به حالت مستی و جنون بیفتند. بویی از لیلی و دلفریبی نرگس به مشام می‌رسد که همه را آشفته‌خاطر کرده و به بیزاری از عقل و هوش می‌کشاند. در نهایت، شاعر می‌گوید هیچ‌کسی نمی‌تواند بر این حالت عاشقانه خرده بگیرد، چرا که این حالتی طبیعی در عشق و زیبایی است.