شمارهٔ ۴۸۸
تیغ کز دستِ دوستان باشدزخمش آسایشِ روان باشد
یک اشارت ازو به گوشۀ چشمخون بهایِ هزار جان باشد
چشمِ او آن کند به یک غمزهکاعتبارِ جهانیان باشد
ترکِ جان عینِ زندگی ست ولیکبر گران ترکِ جان گران باشد
بگذارد به سُم پرستان خرهر که را غزمِ آسمان باشد
هر که بر دوست سود خواهد کردگو بکن تا که را زیان باشد
همه ای دوست آن گهی باشیکز تو نه نام و نه نشان باشد
بر کنارِ وصال ننشینیتا ز تو هیچ در میان باشد
اگر از خود نزاریا برهیهر چه باقی بماند آن باشد
چون ازین عمرِ عاریت برهیبعد از آن عمرِ جاودان باشد