شمارهٔ ۴

وزن: مفتعلن فاعلن مفتعلن فاعلن (منسرح مطوی مکشوف)قافیه: ا۶ بیت

همت مجنون نکرد جز به حبیب التجالاجرم اندر جهان نام ببرد از وفا

بوی عرق چین تو روح مرا هم چنانکپیرهن نور دل دیده ی یعقوب را

روضه ی جانم بسوخت آتش حسرت چو نیتا به کجا می کند آهوی چشمت چرا

آه نزاری بسوخت خرمن صبر و شکیبابر صفت کلّه بست دود دلم در هوا

محمل لیلی برفت طاقت مجنون نماندچند کند احتمال چون نرود بر قفا

داور من عشق بس مظلمه آن جا برمعشق برافتادگان ظلم ندارد روا

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به شدت به عشق و دلدادگی خود اشاره می‌کند و احساسات عمیق و دردناک ناشی از این عشق را به تصویر می‌کشد. او می‌گوید که همت او تنها به خاطر محبوبش به اوج می‌رسد و در عالم محبت، نام و یاد وفا را زنده می‌کند. بوی عطر محبوبش روح او را سرشار می‌کند و حسرت‌هایش او را می‌سوزاند. عشق او همچون آتشی است که خنک کننده ثبات و صبرش را سوزانده و او را به مرز خستگی و یأس رسانده است. در نهایت، شاعر دردهای عشق را بیان می‌کند و می‌گوید که عشق برای شکستگان و عاشقان بی‌رحم است.