شمارهٔ ۳۹۷
وزن: مفعول مفاعلن فعولن (هزج مسدس اخرب مقبوض محذوف)قافیه: ننمیکندیاد۷ بیت
یارم که ز من نمیکند یادجان است و ز تن نمیکند یاد
بگذشت صبا مگر به کویشدیگر ز چمن نمیکند یاد
برگشت مگر به کوی یوسفاز بیت حَزَن نمیکند یاد
با لؤلؤ آبدارِ دندانشاز دُر عدن نمیکند یاد
از گریه زار و اشک شورمآن پستهدهن نمیکند یاد
مسکین دل من برفت و دیگراز کنج وطن نمیکند یاد
انکار مکن اگر نزاریزان عهدشکن نمیکند یاد