شمارهٔ ۳۷۲

وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتنقافیه: وانت۸ بیت

الغیاث از جفت و طاق ابروانتدین و دل شد در سر آن هر دوانت

آخر از چشمان مستت چند نالمنیست ممکن مَخلَصم زان جادوانت

بی حیا بر خون من الله اکبرچون گواهی می دهند آن هندوانت

هر چه از سر پنجه ی سیمین بکردیباز می خواهند عذرش بازوانت

گر مرا پیرانه سر افتاد کاریتو مدارایی کن از بخت جوانت

آخر ای مسکین نزاری دین و دنیاهر دو شد در وصف خال نیکوانت

چون بگردانی زخود بیچاره آریهر چه از فطرت روان شد با روانت

هر کجا حالی حوالت شد نصیبتمی برد تقدیر عشق آن جا دوانت

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از زیبایی‌های چهره معشوقش سخن می‌گوید و به تأثیراتی که این زیبایی بر روح و دل او دارد، اشاره می‌کند. او از غم و درد ناشی از عشق یاد می‌کند و به چشمان مست معشوقش اشاره می‌کند که سبب آزار او شده‌اند. شاعر همچنین به ظلم و بی‌رحمی‌هایی که از سوی عشق می‌بیند، اشاره دارد و از خدا و تقدیر طلب کمک می‌کند. او با نگاهی به وضع خود، احساس ناامیدی و استغاثه دارد و در عین حال به زیبایی‌های معشوقش و تأثیری که بر او گذاشته، اعتراف می‌کند. در کل، شعر به موضوعات عشق، زیبایی و درد ناشی از آن می‌پردازد.