شمارهٔ ۳۰۶

وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)قافیه: ندنیست۱۰ بیت

چون کنم با دل که هیچش با خرد پیوند نیستهرچه میگویند تمکینش به چون و چند نیست

عمر در سودای دلبازی به غفلت کرده صرفوین عجب کز نا به کاری ذره ای خرسند نیست

راستی را بر سبک روحان نازک دل به جوراز گرانی بار توبه کمتر از الوند نیست

توبه خود هرگز نخواهد کرد اینک بررسندخود گواهی میدهد بر معترف سوگند نیست

یار شیرین است و من فرهاد و از افسردگانهیچ تلخی در مذاق عاشقان چون پند نیست

ابروی تلخ رقیب از سم بسی قاتل تر استور نه شیرین چون دهان تنگ خوبان قند نیست

دین براندازان دنیا دشمن اند آنان که هیچالتفاتیشان به حالات زن و فرزند نیست

گرچه عشق از جمله ی انسان نگیرد هر که رادل به زنجیر سر زلف بتی در بند نیست

دولت روشن دلی کز مال و ملک این جهانچون نزاری جز به جام باده حاجتمند نیست

توبه از می چون کنم کز اختصاص منفعتدر جهان گر هست چیزی، اوست کش مانند نیست

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به عواطف و پیوندهای احساسی انسان اشاره دارد. شاعر با بیان ناتوانی دل از خرد و آگاهی، به ناتوانی در سازگاری با توبه و عدم رضایت از زندگی می‌پردازد. او از عشق و زیان‌های ناشی از آن، تلخی‌ها و تلخی‌های رقیب می‌گوید و بیان می‌کند که در دل عاشقان هیچ لذتی از این تلخی‌ها نیست. شاعر به این نکته اشاره می‌کند که زندگی و دنیا دشمنانی دارند که به هیچ چیز جز خود مشغولند و عشق و احساسات را از جستجوی مادیات جدا نمی‌کند. در نهایت، او تصریح می‌کند که ارزش‌های واقعی زندگی تنها در عشق و شادمانی نهفته است و توبه از می، به دلیل منافع دنیوی، هیچ‌گاه به ذهن او خطور نمی‌کند.