شمارهٔ ۲۴۴

وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)قافیه: ست۱۰ بیت

هم چو من هرگز خراباتِ الستمستِ لایعقل به دنیا آمده ست

تا سرِ عقل از گریبان برکنددامنِ آشفتگان ندهد ز دست

خواهم از دنیا برون شد هم چنانمست تا بازم بر انگیزند مست

انتظارِ صورِ محشر داشتنعمر ضایع کردن است ای بت پرست

نسیه کارِ مردِ صاحب وقت نیستهر که از خود برشکست از بت پرست

طالعم بر بی دلی و بی خودی ستچون کنم نتوانم از طالع بجست

چون ایازی می دهندش در عوضهر که چون محمود بت در هم شکست

بت که می گویند جز وهمِ تو نیستبت توئی چیزی دگر مشنو که هست

تا به موعودِ حواری و ظهوردر نیارم بر می و معشوق بست

پس نزاری و حریف و پایِ خمهم چنین بی کار نتواند نشست

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به بیان حالتی از دیوانگی و مستی می‌پردازد که شاعر خود را به عنوان یک فرد مست و بی‌خود معرفی می‌کند. او تأکید می‌کند که انسان‌های عاقل به دنیا نمی‌آیند و تا زمانی که در دام اعتیاد به دنیا و مادیات گرفتارند، نخواهند توانست به حقیقت و عقل خود دست یابند. شاعر از بی‌ثمری انتظار و بیهوده‌گی در زندگی ابراز تأسف می‌کند و معتقد است که بت‌ها، نمادهای توهم و تصورات نادرستی هستند که انسان‌ها خود را درگیر آن می‌کنند. در نهایت، او به دنبال رهایی از این بندها و رسیدن به حقیقت و معشوق خود است، و این دگرگونی را تنها از طریق مستی و عشق ممکن می‌داند.