شمارهٔ ۲۲

وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)قافیه: یدهخودرا۷ بیت

از دست بدادم دل شوریده خود رابر هم زدم احوال بشولیده خود را

گر دوست به پرسیدن من رنجه کند پایدر هر قدمی پیش کشم دیده خود را

ای دوست میازار دلم را و میندازدر پای جفا هم دم بگزیده خود را

لا یلتفتی کردن و بر دوست شکستننادیده مکن دیده من دیده خود را

بس تربیتی باشد و اعزازی و لطفیگر یاد کند یار نپرسیده خود را

هم گوشه چشمی به عنایت سوی ما کنضایع نگذارند پسندیده خود را

تا خاک درت گل شود از خون نزاریخون بیش نده خاک نگردیده خود را

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از ناامیدی و دلشکستگی خود سخن می‌گوید. او درباره از دست دادن دل شیدا و شوریده‌اش صحبت می‌کند و ابراز می‌کند که اگر دوستش به او فکر کند، او هم در هر قدم یاد او را زنده می‌کند. شاعر از دوست می‌خواهد که دلش را نرنجاند و به او بی‌احترامی نکند. او به اهمیت توجه و محبت از سوی دوست تأکید می‌کند و می‌گوید که حتی یک نگاه محبت‌آمیز کافی است تا دلش شاد شود. در آخر، شاعر با تصویری زیبا از اوضاع دلbroken خود می‌گوید که خاک در برابر درگاه محبوبش باید به گل تبدیل شود.