شمارهٔ ۱۹۹

وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)قافیه: امتوست۷ بیت

ای من غلام آنکه غلام غلام توستدر آرزوی جرعه ی جام مدام توست

جام جهان نمای جم و چشمه ی خضرگر راست بشنوند زمن عکس جام توست

بر مقدم تو گر برود گو برو سرمسرهای گرد نان جهان زیر گام توست

گر شد دل رمیده ی من رام عشق تونبود عجب که توسن افلاک رام توست

هرگز نه ممکن است که خواهد خلاص یافتهر دل که قید سلسله ی همچو دام توست

جایی دگر کدام و پناهی دگر کجااینش نه بس که در حرم اهتمام توست

گر بگذرد نزاری بر یاد خاطرتاو را تمام اگر چه که او ناتمام توست

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر درباره عشق و دلبستگی عمیق شاعر به معشوقه‌اش است. شاعر خود را خادم و غلام آن کسی می‌داند که خود هم تنها غلام معشوق است و به شدت در آرزوی وصال او به سر می‌برد. او معشوق را به جامی تشبیه می‌کند که جهان را می‌نمایاند و از زیبایی و جذابیت او سخن می‌گوید. همچنین، شاعر احساس می‌کند که همه چیز در جهان برای خدمت به معشوقه‌اش است و هیچ دل یا فکری نمی‌تواند از عشق او رها شود. در نهایت، او می‌گوید که هیچ پناهگاهی جز محبت معشوق نیست و یاد او همیشه با او خواهد بود، حتی اگر خودش ناقص باشد.