شمارهٔ ۱۹۷

وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)قافیه: ست۶ بیت

گر از خیال مرا با تو دوش صورت بستکه در مقام وفا با منت نفاقی هست

شنیده باشی و دانی که در مثل گویندحدیث مست نگیرند عاقلان بر دست

در این که ترک ادب کردم اشتباهی نیستولی درست شود شیشه باز چون بشکست

هزار بندگی ات کرده ام به یک تقصیرز دوستان وفادار باز نتوان جست

ز وصل و هجر بر ابنای روزگار به فخرز اتفاق شما کرده ام غلو پیوست

چنان مکن که زبان در کشند دشمن و دوستکه جوش و بوش نزاری به عاقبت بنشست

خلاصه

هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به احساسات و تجربیات خود در مورد عشق و وفاداری می‌پردازد. او اشاره می‌کند که اگرچه ممکن است در رفتار خود اشتباهاتی داشته باشد، اما این خطاها نمی‌تواند وفاداری و زحمات او را نادیده بگیرد. او همچنین به این نکته اشاره می‌کند که در روابط عاشقانه، گاهی منتظر طرف مقابل هستیم و در عین حال نمی‌خواهیم که دشمنان و دوستان علیه ما صحبت کنند. در نهایت، او از اهمیت حفظ ادب و احترام در روابط صحبت می‌کند و می‌خواهد که سوء تفاهمات برطرف شود.