شمارهٔ ۱۹
وزن: مفتعلن فاعلن مفتعلن فاعلن (منسرح مطوی مکشوف)قافیه: انمترا۷ بیت
گر تو نگویی به من من به که دانم ترادر نظر دیده ای دیده از آنم ترا
من به خود الا چو خود هیچ نبینم دگرحیف بود گر زخود باز ندانم ترا
هستی من نیستی جز به وجود تو نیستبود توانم به تو دید توانم ترا
هرچه تو گویی بیا آمدم از تو به تومن کی ام اندر میان هم به تو خوانم ترا
هم تو نهی بر دلم دست و ترحّم کنیاز تو به بازوی خود کی بستانم ترا
من به جهان در که ام کالبدی نیم جانگر تو نگویی که من جان و جهانم ترا
جان نزاری به تو زنده والّا نبدبا تو توان بودنی بی تو، چه دانم ترا