شمارهٔ ۱۳۵۲

وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)قافیه: وی۷ بیت

ای در لبت خلاصه ی اعجازِ عیسویحیران ز نقشِ رویِ تو تمثالِ مانوی

بی مثلت آفرید خدا کز نوادرستبا صورتِ نکو حرکت هایِ معنوی

از خانقه کشد به خرابات رختِ انسگر بگذرد خیالِ تو بر چشمِ منزوی

صورت پرست را به سرِ غمزه گو بیاتا رشکِ آفتاب ببینی و بگروی

ماهی به روی و سرو به بالا و طرفه آنکدل می بری ز مردم و آزاد می روی

گه دست در خضابی و گه روی در نگاردر خونِ دوستان به همه رنگ می شوی

زور و زرم نماند چه تدبیر بعد ازینگر زاریِ نزاری بی چاره نشنوی

خلاصه

هوش مصنوعی: شاعر در این اشعار به زیبایی و معجزه‌گونه بودن محبوبی اشاره می‌کند که آن را با عیسی مسیح مقایسه می‌کند. او حیران از زیبایی‌های این محبوب است که به معنویت و حرکات معنوی اشاره دارد. همچنین، نهادن محبوب در مکان‌های مختلف (از خانقاه تا خرابات) نشان‌دهنده‌ی قدرت تاثیرگذاری او بر دل‌هاست. شاعر به سرگشتی و شگفتی ناشی از عشق محبوب اشاره می‌کند و به زیبایی‌های او می‌بالد. در نهایت، او از بی‌کسی و ناامیدی پس از جدایی از محبوب می‌گوید و به بی‌زار بودن از دردهای عشق اشاره می‌کند.