شمارهٔ ۱۳۳۳

وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)قافیه: تنکنی۶ بیت

به بوسه ای چه شود گر مضایقت نکنیچو گویمت که بده قصد دادنت نکنی

کرامت است اگر بر هلاک من صبریبه کار داری و چندین مبالغت نکنی

چرا به یک دو سخن التفات ننماییچرا به یک دو قدح می مواقفت نکنی

سرد اگرچه فرو ناید و دلت باشدبه ما ولی چه شود گر موافقت نکنی

جفا و جور و ستم می کنی و شاید اگربر این سه قاعد ی بد مداومت نکنی

کم از جواب سلامی بدین قدر نسزدکه با نزاریِ مسکین معاونت نکنی

خلاصه

هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به معشوق می‌گوید که اگر در دادن بوسه و محبت مضایقه نکند، این کار چه تاثیر خوبی خواهد داشت. او از معشوق می‌خواهد که اگر نمی‌تواند به او محبت کند، حداقل در آزار و ظلم کردن به او کمتر مداومت کند. شاعر از بی‌توجهی معشوق نسبت به خود شکایت دارد و بر این نکته تأکید می‌کند که حتی یک پاسخ ساده به سلام او نیز ارزشمند است و بدون این تعاون، او احساس تنهایی و رنج می‌کند. در کل، شاعر به محبت، توجه و منع آزار و ظلم از سوی معشوق اشاره دارد.