شمارهٔ ۱۱۹۴

وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن (رمل مثمن سالم)قافیه: اری۷ بیت

دلبرا با ما سر پیوند داری یا نداریراست برگو الله الله راست داری یا نداری

عیب نتوان کرد باید سر به مسکینی نهادنگر به پیوند چو من شوریده ای سر در نیاری

با تو ما باری به یک دل در میان داریم صد جانتا تو خود با ما و از ما در میان یا برکناری

سر برآوردیم با تو از گریبان محبتشسته از چرک طبیعت دامن پرهیزگاری

روزگارم صرف شد در انتظار وصل و از تودست باید شست اگر هم داستان روزگاری

نیست روی دیگرم روی من و خاک تشفعچون ندارم زور و زر باری برآرم دست زاری

مجمع کروبیان گویند اللهم اسمعهر چه از گردون برآید نالۀ زار نزاری

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از دلبری می‌گوید که رابطه‌ای عمیق با او دارد. او از دلبری می‌خواهد که راستگو باشد و بگوید آیا واقعاً به او وابسته است یا خیر. شاعر بیان می‌کند که نمی‌توان عیب کسی را گرفت و باید به مسکینی توجه شود. عشق او به دلبری عمیق است و او برای وصال انتظار کشیده، اما در عوض حسرت می‌خورد. از طرفی، او در می‌یابد که در دنیای مادی توانایی و قدرتی ندارد و تنها به دعا و زاری متوسل می‌شود. در نهایت، او به جمع فرشتگان اشاره دارد که در حال دعا هستند و از خداوند طلب کمک می‌کنند.