شمارهٔ ۱۱۱۵
روی زیبا به تو گفتم که میارای میارایفتنه بر فتنه منه حُسن میفزای میفزای
روزگاریست که بر کشتهی هجران نگذشتیرحم کن بر من بیچاره ببخشای ببخشای
در گشادهست و من استاده به خدمت مترصّدلطف کن یک نفس از بام فرود آی فرود آی
باده پیمای که پیمانه ی پیمانشکنِ عمرپر شود زود بیا باد مپیمای مپیمای
گفتهای طاقتم از دستِ نزاری برسیده استالله الله، دگر این لطف مفرمای مفرمای