شمارهٔ ۱۰۶۵

وزن: مفتعلن فاعلن مفتعلن فاعلن (منسرح مطوی مکشوف)قافیه: اخته۱۲ بیت

تا شود از پیش ماه پرده برانداختهخیز به یک چاره کن چار ه ی ما ساخته

کیست که با ما قدم پیش نهد در سلوکدنیی و دین مردوار هر دو برانداخته

گردِ جهان در نگر تا به تولّای دوستبر همه عالم علم کیست برافراخته

گر بنسازد رقیب ور بنوازد جبیبهر دو برِ ما یکی سوخته و ساخته

راست بگویم منم در طلب نقدِ وقتخرمن هر قوم را بیخته و یاخته

یک جهت و یک صفت گرچه نی ام مردواردر قدمِ دوستان هر دو جهان باخته

بس بود ار باشدم حّدِ طفیلِ سلوکتا نشود کی شوم پخته و پرداخته

لشکرِ سودایِ دوست بُنگهِ من چول کردبس که شبیخونِ عشق بر سر من تاخته

هست در امکانِ عقل از پیِ صید ای عجببازی با زان نگر فاخته با فاخته

هم چو نزاری کند بنگهِ باطل خرابهر که مُحق را به حق دیده و بشناخته

هم تو حجابِ خودی بیش نزاری مباشتا شود از پیشِ ما پرده برانداخته

این همه تعویق چیست عذر منه ساقیاخیز به یک چاره کن چارۀ ما ساخته

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به جستجوی حقیقت و خداوند پرداخته و از دوست می‌خواهد که پرده‌ها را کنار بزند تا روشنایی را ببیند. او از همراهی در این مسیر تمنا دارد و به عدم جدایی دنیای مادی و دینی اشاره می‌کند. با نگاهی به جهان، از علم و آگاهی افرادی که در پی محبت دوست هستند سخن می‌گوید. او تاکید می‌کند که در جستجوی خود، به یکدلی و یکسانی نیاز دارد و از بیداری و حقیقت جویی صحبت می‌کند. شاعر همچنین از عشق و شور درونی‌اش می‌گوید و از ساقی می‌خواهد که دیگر تعلل نکند و به او کمک کند تا راهش را بیابد. در نهایت، او به عبور از حجاب خودی تاکید کرده و می‌طلبد که پرده‌های پیش رویش برداشته شود تا به حقیقت نزدیک‌تر شود.