شمارهٔ ۱۰۰
وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)قافیه: بت۷ بیت
یاد باد آن شب که خوش کردم شبتگر چه ناخوش کرده بد آن شب تبت
کاسه ی تب خال بر می داشتمنفیِ تهمت را به دندان از لبت
غایبی از چشم و در گوشم بماندهم چنان آوازِ یا رب یاربت
یاد باد آن شب که مجلس روز کردعکسِ نورِ با فروغِ غبغبت
هم چو پروین اشک می ریزم ز چشمدر فراقِ زلفِ هم چون عقربت
سروبستان را تفرّج می کنماز پی بالایِ شنگِ شبشبت
جان نخواهد برد می دانم چو روزاز شب هجران نزاری عاقبت