شمارهٔ ۱۰

وزن: مفعول مفاعیلن مفعول مفاعیلن (هزج مثمن اخرب)قافیه: ارا۷ بیت

گر هیچ دلی داری دریاب دل ماراحال دل این بی دل مَپسند چنین یارا

جان نیست چنین کاسد کردیم بسی سوداهم نیز رهی باید بیرون شوِ سودا را

گر عاشق بی چاره از جور نمی نالدهم مرحمتی باید معشوقه ی زیبا را

هیهات که مظلومی در دامنت آویزدامروز کند عاقل اندیشه ی فردا را

گر یاد کنی از من هم حیف بود بر تواز وصل سخن گفتن کو زهره و کو یارا

ای گل بن باغ من از من دو سخن بشنویک بار نصیحت کن آن سرکش رعنا را

گو بیش نزاری را شاید که نرنجانیگر سر ننهادستم آن بی سر و بی پا را

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به معشوق خود می‌گوید که اگر دل داری، باید به دل او توجه کنی و حالش را درک کنی. او از ناکامی‌ها و رنج‌هایی که در عشق کشیده صحبت می‌کند و می‌گوید که عشق واقعی نیاز به توجه و محبت متقابل دارد. شاعر به معشوق یادآوری می‌کند که اگر بخواهد از او یاد کند، بهتر است با محبت و درک این کار را انجام دهد، نه با یادآوری رنج‌ها. او همچنین به معشوق نصیحت می‌کند که با ملاحظه بیشتری رفتار کند و از سرکشی خود بکاهد تا رابطه بهتری شکل بگیرد. در نهایت، شاعر از معشوق می‌خواهد که حتی اگر غمگین است، به یاد او باشد و از تصورات منفی پرهیز کند.