شمارهٔ ۵۲۳

وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)قافیه: اییکهتوباشی۷ بیت

غیر از تو نگنجد به سرایی که تو باشیجز تو همه محوند به جایی که تو باشی

شاهان جهان روی نمای تو ندارندنرخ تو که داند به بهایی که تو باشی

خورشید نخواهم که درآید به خیالتتا ذره نپرد به هوایی که تو باشی

گر دین رودم در سر کار تو نگردمالا که پرستار خدایی که تو باشی

در عشق حسد نیست مگر بر دو مقاممآنجا که نه من باشم و جایی که تو باشی

آرام رباید به کمینگاه ز صیادوحشی روشی رام نمایی که تو باشی

شاید که برآرد گل صد برگ «نظیری »دستان زن هر شاخ گیایی که تو باشی

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به توصیف جایگاه ویژه و منحصر به فرد معشوق پرداخته است. شاعر بیان می‌کند که هیچ مکان یا شخصی نمی‌تواند به اندازه معشوق او اهمیت داشته باشد. او تأکید می‌کند که حتی شاهان نیز نمی‌توانند به معشوق او برسند و ارزش او فراتر از هر بهایی است. شاعر همچنین گفته است که نمی‌خواهد خورشید (نماد نور و روشنی) به خیال او بیفتد، زیرا نمی‌خواهد هیچ چیزی مانع حضور معشوقش شود. او عشق را با مقام معشوق مرتبط می‌داند و در نهایت به زیبایی و جذابیت معشوق اشاره می‌کند که می‌تواند حتی گل‌ها و طبیعت را تحت تأثیر قرار دهد. در مجموع، احساساتی عمیق از عشق و ارادت به معشوق در این شعر موج می‌زند.