شمارهٔ ۵۱۰
در عهد تو یک سر به گریبان نرسیدهکش چاک دل از سینه به دامان نرسیده
محمود پریشان سر زلف ایازستکاریست محبت که به سامان نرسیده
مجنون نشد آرام پذیر از رخ لیلیدردیست جدایی که به درمان نرسیده
هر قطره ای از چشم ترم سیل جهانیستجایی رسد این گریه که طوفان نرسیده
دیریست که از نگهت پیراهن یوسفبویی به سوی کلبه احزان نرسیده
بس کز رسن زلف گره گیر تو بندیمما را نمی از چاه زنخدان نرسیده
ماییم و کتابی و چراغی که فروغشاز خانه تاریک به ایوان نرسیده
صد بار ز آغاز به انجام رساندیمافسانه دردی که به پایان نرسیده
فریاد که طی گشت ره عمر «نظیری »این جان الم دیده به جانان نرسیده