شمارهٔ ۴۹۸

وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)قافیه: اشکسته۱۲ بیت

دلی دارم ازو دل ها شکستهدلی از هر صدای پا شکسته

تنی دارم ز طوفان حوادثچو کشتی در ته دریا شکسته

ز رعنایان که بر آتش نهندمچو عودم سر به سر اعضا شکسته

بر اصلاحم فلک را دسترس نیستدرختم شاخ از بالا شکسته

کسی زان نشنود دادم برین بامکه سقف گنبد مینا شکسته

اجل از غم نمی سازد خلاصمبه مرگم آستین عمدا شکسته

شب دنیا سیاه از دست روز استپر طاووس قدر پا شکسته

چنین سرمست و خرم کوه ازان استکه شیشه لاله بر خارا شکسته

ز بس کز شادی امروز ترسمدلم از عشرت فردا شکسته

جهان در کار هرکس دید نقصیقصورش بر سر دانا شکسته

کمان ابروی این زال رعنابه جادوی ید بیضا شکسته

ز بس از فتنه می ترسد «نظیری »سپاهی را به یک غوغا شکسته

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر توصیف احساساتی عمیق از دل شکستگی و ناامیدی است. شاعر از دلی سخن می‌گوید که از صدای پا و حوادث زندگی شکسته و جسمش مانند کشتی‌ای غرق‌شده در دریا است. او احساس می‌کند که درخت وجودش به دلیل فشارهای وارده از بالا شکسته و دیگران صدای فریاد او را نمی‌شنوند. شاعر به این نکته اشاره می‌کند که مرگ از غم نمی‌تواند او را نجات دهد و شب تار دنیا از روز روشن‌تر است. همچنین، او از ترس و نگرانیش از شادی‌های آینده و نقص‌های جهان می‌گوید و به زیبایی کمان ابروی یکی از معشوقان اشاره می‌کند. در نهایت، از فتنه‌ها و آشفتگی‌های زندگی و تاثیر آن‌ها بر روح انسان سخن گفته می‌شود.