شمارهٔ ۴۹۷
کاریست بر ملا گذران در خفا گرهفکری چو تار سبحه ز سر تا به پا گره
سیاره و ثوابت این کارخانه رادل ها چو کهرباست ز خوف قضا گره
بس خرده های زر چو گلت در دهان کنندچون غنچه واکنی گر ازین پرده ها گره
کسب معانی از نظر عشق کن که هستصد نکته را به نیم اشارت ادا گره
کوته مساز دست تهی کاین نگار رابر گوشه نقاب بود رو نما گره
از بس کرشمه می کند از پرده آشکاردر دیده می شود نظرم از حیا گره
گویاترم ز بلبل خوش نغمه در بهاراز سردی جهان زده ام بر نوا گره
قطبم، که گرچه عقده گشای خلایقمنگشایدم ز گردش این آسیا گره
زین چرخ خاکباز که هر صبح روزگاردامن چو کودکان زندش بر قفا گره
طرح بقا مدار توقع که خاک رابسیار هست در دل ازین مدعا گره