شمارهٔ ۴۰۳

قافیه: ازخجل۱۰ بیت

نیم ز کعبه به می خوردن مجاز خجلبه پیش باده فروشم ز کشف راز خجل

ز روی مستی اگر پرده ای درم سهل استبه پای خم سحری برده ام نیاز خجل

گذار بی خود مستم که گر به هوش آیمشود فرشته ز پرهیز و احتراز خجل

نه پیش مشرب ساقی ملولم از توبهنه در طریقت رندانم از نماز خجل

همیشه با غزل و جام در مشاهده امحقیقتم نکند از رخ مجاز خجل

بلند و پست بسی راه پیشم آمده استنه از نشیب ملولم نه از فراز خجل

به خوب و زشت جهان هیچ اعتمادم نیستکز امتیاز شوم در هر امتیاز خجل

ز کعبه آنکه طلب داشتم دلیلم بودز رنج بادیه ام وز ره دراز خجل

ز عرض حال اگر منفعل شدم سهل استتسلیم که نگشتم ز کارساز خجل

کمال قرب «نظیری » حجاب او شده استفراز مسند سلطان بود ایاز خجل