شمارهٔ ۳۸۹

قافیه: یف۹ بیت

کرشمه تو برد از قمارخانه حریفخورد ز دست تو تایب شراب بی تکلیف

رفیق کعبه و هم مشرب خراباتیبه نام و ننگ نبینی زهی حریف لطیف

ز عشق روی تو در هیچ باغ و مصطبه نیستکه مطربی نکند صوت تازه ای تصنیف

جفات می کشم و با تو برنمی آیمنهاده بار گران عشق پیش مور ضعیف

نمی شود نکشم ناله و به سر نزنمغمی چو کوه گران و تنی چو کاه نحیف

فلک ز سیر بماند زمانه برگردداگر درازی این راه را کنم تعریف

ضعیف نالی و مسکین دلی طلب دارندنه حرف شید به ره می رود نه طبع ظریف

دو هفته با تو وصالی و خلوتی خواهمکه صرف باده کنم حاصل ربیع و خریف

به وجد خرقه چو پروانه جانش درسوزدچو سمع گر به «نظیری » عطا کنی تشریف

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به زیبایی و جذابیت معشوق خود اشاره می‌کند و از تأثیرات عشق او بر زندگی‌اش می‌گوید. او عشقش را با قمارخانه و شراب مقایسه می‌کند و ابراز می‌کند که هیچ چیز به اندازه عشق معشوقش برایش مهم نیست. شاعر از دردی که ناشی از عشق است، شکایت دارد و می‌گوید که غم او سنگین و جسمش ضعیف است. او همچنین خواستار لحظه‌های خصوصی و عاشقانه با معشوقش است و به تأثیرات روحی و معنوی این لحظات اشاره می‌کند. در نهایت، او از قدرت عشق و تاثیری که بر زندگی‌اش دارد، سخن می‌گوید.