شمارهٔ ۳۳۰

قافیه: اش۱۲ بیت

غیرتم بانگ زد که: دور او باشعشقم آهسته گفت: باش و مباش

غمزه درباخت خوش، کزین نااهلگردد اسرارهای پنهان فاش

از پس پرده سر برون آوردیار لولی وش حریف تراش

غنج و نازش ز راه چشمم دادداروی بیهشی به عقل معاش

عقل و فهم و خرد به یغما بردرفت پاکیزه خانه را فراش

مفلسم کرد و در عتاب آمدچه کند آفتاب با خفاش

شاهد شه شناس شحنه فریبدرنگنجد به پهلوی قلاش

آه و واحسرتا برآوردمگفت بنشین و پر گلو مخراش

می نهی لب به عیش بر لب ماچو گلت پخته می شود در داش

گفتمش: این درنگ و مهلت چیستتا چه بر گل نویسدم نقاش

گفت: رو هرچه آرزو داریتا به مردن به فکر آن می باش

ره برگشتنم «نظیری » نیستبه کجا می روم، بدانم کاش