شمارهٔ ۳۱۳
از نیاز و طاعتم مقصود دیدارست و بسچون شود روز قیامت با توام کارست و بس
بس کمر در خدمت گبر و برهمن بسته اماین که می سازم ردا و خرقه زنارست و بس
نکته ای از دوست بر خاطر گران آورده امهرکه از گلزار می آید گلش بارست و بس
دیده بهر ابتلا صد جا فریبم می دهدگرد دل هرچند می گردم همین یارست و بس
تا به گردن شیخ در قرض نماز و روزه استگر به تحقیقش ببینی ریش و دستارست و بس
جذبه خاص عنایت کی دلیل ما شوددستگیر ما ضعیفان ناله زارست و بس
نه دم صوفی صفا بخشد نه راز خلوتیروشنی دل ز فیض چشم بیدارست و بس
یوسف از بیع «نظیری » رفته بیرون بارهادر همه بازار قلاشی خریدارست و بس