شمارهٔ ۱۹۹

قافیه: عاید۹ بیت

به دل ز شوق تو چون ناله در سماع آیداجابت از در و بامم به استماع آید

میی است در خم شوقم که گر به جوش رودهزار ذره و پروانه در سماع آید

چنان به نالش من روزگار خوش داردکه گر خموش شوم به سر نزاع آید

به بیع عشوه برم جان که مست ناز مرااهانتی است که خود بر متاع آید

بجاست ناله مرغ چمن که گل به شتابچنان رود که مگر از پی وداع آید

چسان فسانه بلبل برم به درد سرشسریست آنکه ز بوی گلش صداع آید

سر از اطاعت فرمان کشم جم و کی راکه بنده یی که مطیع تو شد مطالع آید

نمونه ای ز وصال تو و نمایش ماستکه ذره در نظر از هستی شعاع آید

به صبر داد «نظیری » قرار، فرمان دهکه غم به بدعت و هجران به اختراع آید

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به بیان احساسات عاشقانه و شوق شاعر نسبت به معشوق می‌پردازد. شاعر از ناله‌های دل خود می‌گوید که از عشق معشوق برخاسته و بیان می‌کند که این احساسات به‌گونه‌ای است که حتی سکوتش هم به نزاع و درد تبدیل می‌شود. همچنین او از می و شوقی سخن می‌گوید که اگر به جوش بیاید، باعث ظهور زیبایی‌ها و پرواز پروانه‌ها می‌شود. شاعر به عشق و زیبایی‌های زندگی اشاره می‌کند و می‌گوید که هرچه بیشتر به یاد معشوق بیفتد، بیشتر غم و جدایی را احساس خواهد کرد. در نهایت، او از انتظار وصال و زیبایی‌هایش سخن می‌گوید و خواهان آرامش و قرار در دلش است.