شمارهٔ ۱۵۰
بیگانه چون رود به در آشنا رودآن کس که آشنای تو باشد کجا رود
از خاک بوس کوی تو تا پا کشیده امدر راه من جدا روم و دل جدا رود
احرام عهد روز ازل، کعبه کوی دوستجز راه عشق هرکه رود بر خطا رود
صهبای راز بیش ز اندازه می دهندگر دم زند حریف سرش بر هوا رود
عشاق ناز حسن نه ارزان خریده اندبسیار سر، که در سر این ماجرا رود
شادی که غبن می کشی و دم نمی زنیدر شهر این معامله با هر گدا رود
عشق آمد و تمام به گوشم فرو دمیدرازی که در میان مس و کیمیا رود
زان بحر موج خیز چه کم گردد ار شبیبر کشتزار سوخته آب بقا رود
این حاجیان ز دور صدایی شنیده اندکس در درون پرده چه داند چه ها رود؟
عریان تنی عارف معنی جمال اوستفر هما بماند و، پر هما رود
ما پیرهن ز سادگی از بر فگنده ایموز کینه دیر در بر دشمن قبا رود
غمگین مباش زود «نظیری » فرح دهندچون بنده مطیع همه بر رضا رود