شمارهٔ ۱۲۰
هین قدح، شمع شبستان این استمونس خلوت مستان این است
پر ترک ده که به ذوقی برسیممرکبم تا به گلستان این است
باش تا سجده میخانه کنیمکعبه باده پرستان این است
غافل از طوق صراحی مگذردست زن مروه مستان این است
یک بت ساده و یک بط بادهبرگ و سامان زمستان این است
می و خمار و خرابات مغاندرس استاد دبستان این است
گردن تاک به بازی نبرندسر و سر فتنه بستان این است
کهربا رنگ و تهمتن زور استزال یا رستم دستان این است
می فردوس «نظیری » جستیبه میان آمده بستان این است