شمارهٔ ۸۵

وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)قافیه: ربشکند۶ بیت

یارب آنخال که ما را شد از او روز سیاهببلای خم زلف تو گرفتار آید

دم جان بخش مسیحاست سحرخیزانراشعلۀ آه که از سینۀ افکار آید

زلفت ار برد بیغما دل شهری چه عجبهر چه گویند از آنرهزن طرّار آید

ایدل غمزده خوابی که شب از نیمه گذشتوقت آنست که همسایه زنهار آید

واعظانرا رسد از زمزمۀ عشق بگوشسیحه درهم گسلد مست ببازار آید

اینکه بیمار غمت کرد ز دوری نیرّدل قوی دار که خود نیز پرستار آید

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به حالات و احساسات ناشی از عشق و دلبستگی می‌پردازد. او از تاریکی روزهای ناامیدی‌اش یاد می‌کند و بیان می‌کند که عشق و زیبایی معشوقش می‌تواند او را از این بلاها رها کند. همچنین به تأثیر عواطف عشق بر روحیه و رفتار انسان‌ها اشاره دارد و می‌گوید که عشق می‌تواند حتی واعظان را تحت تأثیر قرار دهد. در نهایت، شاعر به شخصی که در دوری معشوق بیمار است توصیه می‌کند که دل قوی داشته باشد زیرا عشق و محبت همیشه برمی‌گردد و پرستار دل او خواهد شد.