شمارهٔ ۶۴

وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)قافیه: ازاید۸ بیت

گر چونتو در آفاق جفار کار نباشدانصاف ز شوخی چو تو بسیار نباشد

نزدیک من از لذت عشقش خبری نیستآن دلشه کش یار دل آزار نباشد

ایکاش بخوابیت کشد تنک در آغوشبخت من سرگشته چو بیدار نباشد

خواهم شب وصل تو کشم شمع بغیرتتا سایۀ تو همکش دیوار نباشد

زان ناله کشم بر سر ایندام که ترسممن میرم و صیاد خبردار نباشد

نی زنده هله نی بکشد نی کند آزادکافر بکمند تو گرفتار نباشد

گویمکه چو بر من گذری پویمت از پیبینم چو ترا طاقت رفتار نباشد

تا بوسه بجانست بده گرم که آیدروزی که فروشی و خریدار نباشد

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به توصیف عشق و احساسات عمیق شاعر نسبت به محبوبش می‌پردازد. شاعر اشاره می‌کند که در عالم، کسی مثل محبوبش وجود ندارد و احساس انصاف و شوخی او بی‌نظیر است. او از کمبود لذت عشق و درد دل‌سوزی ناشی از آن صحبت می‌کند و آرزو دارد که بتواند در آغوش محبوبش بخوابد و بختش به او اجازه دهد. شاعر خواهان وصالی است که در آن سایه محبوبش در کنار او باشد و از ناله‌های خود به خاطر عشق می‌گوید. او احساس می‌کند که بدون محبوبش، زندگی‌اش بی‌معناست و از خطر رنج و عشق نگران است. در پایان، از بوسه‌ای می‌گوید که بسیار ارزشمند و گرم است و آرزو دارد که آن را در زمانی تجربه کند که محبوبش در دسترس است.