شمارهٔ ۲۶

وزن: مفتعلن فاعلات مفتعلن فع (منسرح مثمن مطوی منحور)قافیه: امت۱۰ بیت

چند برد زاهد انتظار قیامتگو ز قیامت گذشت جلوه قامت

دل زقیامت براستی نتوان کندگو بسر ما رود هزار قیامت

بست نگاه تو چشم عارف و عامیسحر بتابید بر فنون کرامت

دل چه سلامت بدور چشم تو بیندایخم ابرو سر تو باد سلامت

خون بود آیت ز زخم ماهی دریاسرخی چشمت بخون ماست علامت

آهوی وحشی است دل ز دیده میفکنصید چو رفت از نظر چه سود ندامت

سرو قدی راست کرد تا بخرامدپیش تو در گل فکند رحل اقامت

تیر نگاهی اگر ز چشم تو گم شدخون نشد ایشوخ جان ببر بغرامت

عشق و ملامت کشی دو یار قدیمندلطف مبر از من ایخدنگ ملامت

پای نگارین مکش ز دیده نیرکز همه بیمهریست و از تو کرامت

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به داستانی عمیق و عاشقانه درباره انتظار قیامت و زیبایی معشوق پرداخته است. شاعر به توصیف تأثیر نگاه و قامت محبوبی می‌پردازد که دل را به شدت تحت تأثیر قرار می‌دهد. او بیان می‌کند که دل نمی‌تواند از انتظار قیامت فاصله بگیرد، حتی اگر هزار قیامت هم بگذرد. همچنین احساسات عشق و ملامت به عنوان دو دوست قدیمی حضور دارند و شاعر از معشوق می‌خواهد که از او ملامت نکند. در نهایت، شاعر به زیبایی و مهربانی معشوق اشاره می‌کند و تأکید می‌کند که هر چه بر او می‌گذرد باعث بالندگی و شرافت او می‌شود.