شمارهٔ ۱۲۶

وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)قافیه: انازمن۸ بیت

من و وصال تو از خواب عجب خیالست اینولی خیال تو و خواب من محالست این

رخت ربودۀ ز دل نقطۀ سویدائینهاده زیر سر زلف کچ که خالست این

قدت بسرو چمن سر فرو نمیآردبقامت تو ندانم چه اعتدالست این

ز دست دوست تفاوت نمیکند بخیالکه زهر ناب و یا شربت زلالست این

بکوی دوست خموش خوش است بیخبریبطوف کعبه ندانم چه قیل و قالست این

کنم بیاد وصال تو احتمال فراقولی وصال بدست آید احتمالست این

شکایت از غم هجران چه میکنی نیّرخموش باش که اینک شب وصالست این

دگر حکایتی از هجر نیز رفت چه باکبوصل دوست تبرّا زما یقال است این

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر درباره عشق و وصال معشوق است. شاعر به تأمل در خواب و خیال خود می‌پردازد و به نظر می‌رسد که وصال معشوق برای او هم واقعیت و هم خیال است. او زیبایی معشوق را با طبیعت مقایسه می‌کند و از تفاوت احساساتی که از دوست می‌گیرد، صحبت می‌کند. شاعر همچنین به آرامش بی‌خبری و دوری از درد هجران اشاره می‌کند و می‌گوید که شکایت از غم فراق در حالی که در شب وصال است، بی‌معناست. در نهایت، او به این نتیجه می‌رسد که این لحظات عاشقانه ارزش بیشتری از غم هجران دارند.